Tag: Zioła na uspokojenie

  • Lawenda wąskolistna – sekret relaksu i zdrowia. Sprawdź działanie potwierdzone badaniami

    Zrelaksuj ciało i umysł dzięki lawendzie. Zobacz, jakie działanie potwierdziła nauka i jak bezpiecznie ją stosować

    Lawenda wąskolistna

    Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia Mill.) to jedna z najcenniejszych roślin aromatycznych i leczniczych, znana ze swojego wyjątkowego zapachu oraz szerokiego zastosowania. Od wieków wykorzystuje się ją w aromaterapii, ziołolecznictwie, kosmetyce i kuchni. Dzięki bogactwu olejków eterycznych, flawonoidów i kwasów fenolowych, lawenda posiada potencjał wspierania relaksu, łagodzenia lęku oraz poprawy jakości snu. Współczesne badania potwierdzają również jej właściwości przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i neuroprotekcyjne. Co więcej, lawenda wąskolistna znajduje zastosowanie w pielęgnacji skóry, ochronie roślin i jako naturalny środek odstraszający owady. Poznaj właściwości, zastosowanie i bezpieczne dawkowanie tej niezwykłej rośliny.

    Systematyka

    Nazwa łacińska: Lavandula angustifolia Mill.
    Rodzina botaniczna: Jasnotowate (Lamiaceae), dawniej Wargowe (Labiatae)
    Rodzaj surowca: kwiat lawendy (Lavandulae flos) oraz olejek eteryczny (Lavandulae aetheroleum)
    Typ rośliny: roślina wieloletnia, półkrzew

    Lawenda – pochodzenie, wygląd, zbiór i przechowywanie

    Pochodzenie i występowanie naturalne

    Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) pochodzi z regionu śródziemnomorskiego, ze szczególnym występowaniem w górskich partiach Francji, Hiszpanii i Włoch, często powyżej 1500 m n.p.m. Jej naturalny zasięg obejmuje również południową Francję i północne Włochy. Dziś jest też szeroko uprawiana jako roślina ozdobna i surowiec aromaterapeutyczny w wielu krajach: m.in. w Bułgarii, Wielkiej Brytanii, Polsce, USA, Chinach, Argentynie czy Australii.

    Wygląd i anatomia rośliny

    Lawenda dorasta zwykle do 1–2 m wysokości, tworząc zimozielone krzewinki o wąskich liściach długości ok. 2–4 cm, często pokrytych szarawym kutnerem chroniącym przed nadmiernym nasłonecznieniem i utratą wody . Kwiaty rozwijają się na wierzchołkach łodyg w kłosach zebranych w okółki – zazwyczaj 3–5 kwiatów w jednym okółku. Kwiaty są obupłciowe, dwuwargowe, z gruczołowatymi włoskami produkującymi olejek eteryczny.

    Gleba, klimat i uprawa

    Lawenda preferuje gleby wapienne, dobrze zdrenowane, o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym (pH 6–8). Dobrze znosi suszę i ciepło, ale źle czuje się na mokrych, ciężkich podłożach – niewielka wilgotność korzeni zmniejsza ryzyko chorób grzybowych . Optymalne warunki to pełne nasłonecznienie i umiarkowany wiatr, przewiew pomagający w zabezpieczeniu przed wilgocią.

    Uprawę można prowadzić z nasion lub przez rozmnażanie wegetatywne (sadzonki zdrewniałe lub zielone). Wczesne przycinanie i coroczne cięcie po kwitnieniu promuje zagęszczanie się krzewu i stałą produkcję kwiatostanów .

    Zbiór

    Optymalny zbiór lawendy przypada na pełnię kwitnienia – zwykle od lipca do sierpnia . Najlepszy czas to dzień słoneczny i suchy, gdy zawartość olejków jest najwyższa. Zaleca się cięcie całych kwiatostanów (górna część rośliny), zwykle około 50 % masy zielonej, by pozwolić roślinie odbudować się na kolejny sezon .

    Suszenie i przechowywanie

    Po ścięciu kwiaty związuje się w niewielkie pęczki i wiesza „kwiatami w dół” w przewiewnym, ciemnym i suchym pomieszczeniu, utrzymując temperaturę między 30–40 °C. Badania wykazały, że suszenie w temperaturze około 30 °C aż dwukrotnie zwiększa zawartość olejku eterycznego w porównaniu do suszenia naturalnego .

    Metody suszenia wpływają nie tylko na ilość olejku, ale i na jego jakość. Suszenie w naturalnych warunkach może prowadzić do utraty ponad 40% olejku z powodu utleniania i degradacji w temperaturze otoczenia . Natomiast suszenie cieplne (np. w suszarce, piekarniku) przy 35 °C okazało się optymalnym rozwiązaniem – zachowuje wysoką zawartość olejku bez jego uszkodzenia .

    Po osuszeniu (zwykle 7–14 dni, aż łodyga łatwo się złamie), kwiaty należy przechowywać w szklanych, szczelnie zamykanych pojemnikach w chłodnym (nie wyższym niż 20 °C), ciemnym i suchym miejscu. Mające kontakt ze światłem, ciepłem lub plastikiem mogą tracić aromat i kolor szybciej – szkło ogranicza te straty .

    Według szacunków i zaleceń praktycznych, prawidłowo przechowywane kwiaty mogą zachować dobre cechy organoleptyczne przez 12–24 miesiące, choć największą intensywność aromatu wykazują przez pierwszy rok po suszeniu . Aby odświeżyć zapach po kilku miesiącach, wystarczy delikatnie rozgnieść kwiaty przed użyciem.

    Lawenda – związki czynne

    Lawenda wąskolistna jest bogatym źródłem olejków eterycznych, w których zidentyfikowano ponad 100 związków chemicznych.

    Olejki eteryczne

    • linalol (20–38%)
    • octan linalylu (25–45%),

    Warunkują charakterystyczny zapach oraz właściwości terapeutyczne, zwłaszcza możliwe działanie uspokajające i przeciwlękowe.

    • terpineol, borneol, kamfora, 1,8-cyneol, β-kariofilen, α-pinen, limonen i β-ocimen.

    Ich stężenie jest uzależnione od warunków uprawy, klimatu, gleby oraz metody destylacji surowca.

    Związki fenolowe

    • kwasy: rozmarynowy, chlorogenowy, kawowy, ferulowy, które mają silne właściwości przeciwutleniające i wspierają działanie neuroprotekcyjne.

    Flawonoidy

    • luteolina, apigenina, morina, izoquercetyna

    Kumaryny: głównie herniaryna i kumaryna.

    Garbniki typu Labiatae

    Bardzo ciekawym odkryciem ostatnich lat (od 2017 roku) jest identyfikacja nowych związków fenolowych w lawendzie, takich jak lavandunaty oraz lavandufurandiol, które wykazują potencjalne właściwości antyoksydacyjne i są przedmiotem dalszych badań.

    Proporcje i zawartość poszczególnych składników mogą się różnić w zależności od pochodzenia geograficznego surowca, odmiany rośliny oraz zastosowanych metod ekstrakcji. Przykładowo, zastosowanie ekstrakcji ultradźwiękowej zwiększa zawartość polifenoli i flawonoidów w porównaniu do klasycznego naparu czy maceratu wodnego.

    Lawenda – działanie i właściwości

    Dzięki zawartości wymienionych powyżej składników, jak: linalol, octan linalylu, 1,8‑cyneol, kamfora, β‑kariofilen i flawonoidy lawenda wąskolistna posiada wiele potwierdzonych właściwości farmakologicznych.

    Działanie uspokajające i przeciwlękowe

    Jednym z kluczowych składników olejku lawendowego odpowiadających za jego właściwości uspokajające i przeciwlękowe jest linalol – związek należący do grupy monoterpenów. W badaniach przedklinicznych wykazano, że linalol wpływa na ośrodkowy układ nerwowy poprzez modulowanie dwóch głównych układów neuroprzekaźnikowych: glutaminergicznego i GABA-ergicznego.

    Z jednej strony linalol hamuje nadmierną aktywację receptorów glutaminergicznych NMDA, ograniczając wpływ glutaminianu, który jest głównym neuroprzekaźnikiem pobudzającym w mózgu. Nadmierne pobudzenie tego układu wiązane jest z lękiem, stresem i neurotoksycznością. Z drugiej strony linalol wzmacnia aktywność receptorów GABA-A, odpowiedzialnych za hamowanie przewodnictwa nerwowego poprzez zwiększenie przepływu jonów chlorkowych do wnętrza neuronów. To prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej i utrudnienia generowania kolejnych impulsów nerwowych, co w efekcie wycisza nadmierną aktywność neuronalną.

    Badania kliniczne z udziałem ludzi potwierdziły te właściwości. W kilku randomizowanych badaniach kontrolowanych wykazano, że codzienne przyjmowanie Silexanu – standaryzowanego olejku lawendowego zawierającego linalol i octan linalylu – w dawce 80–160 mg dziennie skutkowało istotnym obniżeniem poziomu lęku u osób z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi. Co więcej, efekt przeciwlękowy Silexanu był porównywalny do działania lorazepamu, jednak bez skutków ubocznych typowych dla benzodiazepin, takich jak sedacja czy ryzyko uzależnienia.

    Działanie przeciwskurczowe i rozkurczowe

    Kolejną cenną właściwością linalolu i octanu linalylu jest ich wpływ na mięśnie gładkie, które występują m.in. w ścianach jelit, dróg żółciowych czy oskrzeli. Działanie to zostało potwierdzone w licznych badaniach in vitro, zwłaszcza na izolowanych tkankach jelitowych i przepony szczura.

    Badania wykazały, że zarówno linalol, jak i octan linalylu indukują rozkurcz mięśni gładkich, co prowadzi do zmniejszenia ich napięcia i osłabienia siły skurczu. Mechanizm tego działania wiąże się ze wzrostem poziomu cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) wewnątrz komórek mięśniowych. cAMP jest jednym z kluczowych przekaźników wtórnych, który reguluje funkcje mięśni poprzez aktywację kinazy białkowej A (PKA). Aktywacja tego szlaku prowadzi do zmniejszenia poziomu jonów wapnia w komórkach mięśniowych, co bezpośrednio osłabia skurcz i sprzyja rozkurczowi.

    W efekcie linalol i octan linalylu mogą przeciwdziałać nadmiernym skurczom mięśni gładkich, które w warunkach fizjologicznych mogą powodować dolegliwości takie jak bóle brzucha, kolki jelitowe czy skurcze dróg żółciowych. Badania sugerują także, że te związki mogą wpływać na receptory muskarynowe i wapniowe kanały błonowe, dodatkowo regulując napięcie mięśni gładkich.

    Działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe

    Linalol i octan linalylu, wykazują także potencjalne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, które zostało potwierdzone zarówno w badaniach laboratoryjnych, jak i modelach zwierzęcych.

    Przykładowo badania molekularne z 2025 roku, oparte na komputerowej symulacji wiązania cząsteczek, wykazały, że związki te mogą blokować enzymy COX-1 i COX-2, czyli te, które odpowiadają za produkcję substancji wywołujących stan zapalny i ból w organizmie. Właśnie te enzymy są też celem popularnych leków przeciwbólowych, takich jak ibuprofen czy ketoprofen. Dzięki takiemu mechanizmowi linalol i octan linalylu mogą ograniczać proces zapalny u jego źródła.

    Dodatkowo w badaniach na zwierzętach udowodniono, że olejek lawendowy zmniejsza obrzęki i wrażliwość na ból. Zwierzęta pod wpływem linalolu reagowały słabiej na bodźce bólowe i szybciej ustępowały u nich objawy stanu zapalnego.

    Naukowcy zwracają też uwagę, że linalol potrafi obniżać poziom tzw. cytokin prozapalnych, czyli substancji, które napędzają reakcje zapalne w organizmie. Jednocześnie działa jak naturalny przeciwutleniacz, chroniąc komórki przed uszkodzeniami spowodowanymi stresem oksydacyjnym, który często towarzyszy stanom zapalnym.

    Działanie przeciwutleniające i neuroprotekcyjne

    Wśród związków chemicznych zawartych w lawendzie równie ważną rolę odgrywają flawonoidy (np. luteolina) i kwasy fenolowe, takie jak kwas rozmarynowy czy kwas kawowy. Są to naturalne przeciwutleniacze, które chronią komórki organizmu przed tzw. stresem oksydacyjnym, czyli nadmiarem wolnych rodników. Wolne rodniki powstają w wyniku procesów metabolicznych, ale ich nadmierna ilość może uszkadzać błony komórkowe, DNA i białka, przyspieszając procesy starzenia i rozwój wielu chorób.

    Dzięki swoim właściwościom antyoksydacyjnym związki zawarte w lawendzie neutralizują wolne rodniki, zmniejszając ryzyko uszkodzenia komórek. To działanie jest szczególnie ważne w kontekście ochrony komórek nerwowych, które są wyjątkowo wrażliwe na stres oksydacyjny.

    Badania naukowe sugerują również, że zawarte w lawendzie polifenole mogą wspierać funkcje układu nerwowego, m.in. poprzez:

    • ochronę neuronów przed degeneracją, która może prowadzić do chorób neurodegeneracyjnych,
    • modulowanie szlaków zapalnych w mózgu, co może korzystnie wpływać na procesy pamięciowe i koncentrację,
    • wspomaganie regeneracji komórek nerwowych poprzez aktywację szlaków antyoksydacyjnych, takich jak Nrf2.

    Podsumowując, dzięki obecności naturalnych przeciwutleniaczy lawenda może wpływać korzystnie na ochronę komórek organizmu, w tym neuronów, przed szkodliwym wpływem stresu oksydacyjnego.

    Działanie przeciwbakteryjne

    Olejki eteryczne pozyskiwane z lawendy, szczególnie te bogate w linalol i octan linalylu, wykazują potwierdzone właściwości przeciwdrobnoustrojowe, czyli zdolność do hamowania wzrostu różnych mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i drożdżaków.

    Badania laboratoryjne przeprowadzone in vitro pokazały, że olejek lawendowy skutecznie hamuje wzrost takich bakterii jak:

    • Escherichia coli – bakterii często odpowiedzialnych za zakażenia układu moczowego,
    • Staphylococcus aureus – w tym groźnych szczepów opornych na antybiotyki (MRSA), które powodują zakażenia skóry i tkanek miękkich.

    Lawenda działa również przeciwgrzybiczo, m.in. przeciwko drożdżakom z rodzaju Candida, które mogą powodować kandydozę jamy ustnej, skóry czy układu pokarmowego. Co ważne, olejek lawendowy wykazywał aktywność także wobec szczepów opornych na leczenie standardowymi lekami przeciwgrzybiczymi.

    Ciekawym odkryciem jest także synergistyczne działanie olejku lawendowego z niektórymi antybiotykami, co oznacza, że zastosowanie ich razem może wzmacniać efekt leczniczy i skuteczniej hamować rozwój opornych bakterii. Związki zawarte w olejku mogą modyfikować przepuszczalność błony komórkowej drobnoustrojów, co ułatwia działanie leków.

    Badania laboratoryjne in vitro wykazały, że olejek lawendowy, szczególnie ten z przewagą linalolu, może wzmacniać działanie niektórych antybiotyków poprzez zwiększenie ich efektywności przeciw bakteriom opornym. Dotyczy to takich antybiotyków, jak:

    • Eksperymenty z olejkiem lawendowym pochodzącym z Rumunii wykazały synergiczne działanie z ampicyliną. Kombinacja znacząco obniżała minimalne stężenie hamujące (MIC), co oznacza, że bakterie (np. E. coli, Enterococcus faecalis) były wrażliwsze na niższą dawkę ampicyliny.
    • Amoksycylina. Badanie tureckie pokazało, że mieszanka amoksycyliny z olejkiem lawendowym i koperkiem skutecznie hamowała wzrost aureus, E. faecalis, Bacillus cereus, E. coli i Salmonella typhi, przy znacznie obniżonych wartościach FICI — wskaźnik synergii
    • Gentamycyna. W badaniu 2020 roku połączenie linalolu lub olejku lawendowego z gentamycyną wykazało synergiczne działanie przeciwko Staphylococcus aureus ATCC 25923 — wzrost skuteczności antybiotyku w obecności olejku

    Lawenda – zastosowanie

    Za sprawą jej mechanizmów działania, lawenda wąskolistna znajduje szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach.

    Zastosowanie lecznicze lawendy

    Zaburzenia lękowe i stres

    Preparat Silexan (standaryzowany olejek lawendowy, 80–160 mg dziennie) wielokrotnie wykazał skuteczność w łagodzeniu objawów lęku (w zaburzeniach lękowych uogólnionych) i poprawie snu — zarówno w badaniach porównawczych z placebo, jak i lekami psychotropowymi.

    Problemy ze snem i bezsenność

    Badania na kobietach w ciąży i pacjentach onkologicznych potwierdzają, że aromaterapia lawendowa (zwłaszcza inhalacja olejku) pomaga polepszyć jakość snu, wydłużyć czas głębokiego snu oraz zmniejszyć liczbę przebudzeń.

    Ból przewlekły i neuropatyczny

    W randomizowanym badaniu oddechowej aromaterapii u pacjentów z neuralgią półpaścową (postherpetic neuralgia) stwierdzono istotne zmniejszenie intensywności bólu po inhalacji 1 % olejku lawendowego, linalolu lub octanu linalylu.

    Dodatkowe badania potwierdziły łagodzenie bólu po zabiegach chirurgicznych, porodzie oraz w bólach przewlekłych dzięki aromaterapii lub masażom z użyciem lawendy .

    Infekcje bakteryjne i grzybicze

    Systematyczny przegląd 23 badań wykazał, że olejek lawendowy może skutecznie hamować Staphylococcus aureus, w tym szczepy MRSA — efekty były szczególnie wyraźne w połączeniu z innymi antybiotykami.

    Lawenda w aromaterapii i terapiach relaksacyjnych

    Olejek lawendowy jest powszechnie stosowany w inhalacjach, masażach oraz kąpielach relaksacyjnych. Badania kliniczne wskazują, że doustne preparaty zawierające wyizolowany olejek (np. Silexan, 80 mg/dziennie) mogą przyczyniać się do subiektywnej poprawy nastroju u osób z obniżonym samopoczuciem i lękiem — w porównaniu do placebo.

    Lawenda w kosmetyce i higienie osobistej

    Olejek jest składnikiem kremów, toników, mydeł i żeli — cenionych za przyjemny zapach i właściwości antyoksydacyjne. Dodaje się go także do środków do pielęgnacji skóry w postaci mikro- i nanocząsteczek (nanogels), co zwiększa skuteczność i trwałość aromatu oraz właściwości ochronnych.

    Lawenda w kuchni i przemyśle spożywczym

    Kwiaty lawendy wykorzystywane są jako przyprawa — m.in. w mieszankach typu „herbes de Provence”, deserach, herbacie czy dżemach — dzięki przyjemnemu, cytrusowemu aromatowi. W przemyśle spożywczym olejek lawendowy testowany jest jako naturalny konserwant i biopreparat ochrony żywności — może ograniczać rozwój drobnoustrojów i owadów przy przechowywaniu produktów.

    Lawenda w produktach ochrony roślin i domowych

    Olejek lawendowy wykazuje także działanie odstraszające na owady i roztocza — zarówno w warunkach domowych (mole, komary), jak i w ochronie upraw (owoce, warzywa), gdzie bywa rozważany jako element ekologicznej ochrony przeciwgrzybiczej i owadobójczej .

    Lawenda – zastosowania terapeutyczne poza dopuszczeniem medycznym

    W niektórych krajach (np. Niemcy) lawendę stosuje się jako środek łagodzący stan niepokoju. Preparat Silexan posiada rejestrację farmaceutyczną przeciw lekkiemu lękowi i bezsenności, jednak w UE zakazuje się reklamy lawendy jako środka leczniczego w środkach spożywczych lub kosmetycznych, dopóki właściwości nie zostaną potwierdzone przez Komisję Europejską i wpisane do wykazu zgodnie z wyrokiem TSUE C‑386/23 .

    Lawenda – dawkowanie i bezpieczeństwo

    Zastosowanie lawendy w celach zdrowotnych, szczególnie w postaci standaryzowanych preparatów doustnych czy olejków eterycznych, wymaga znajomości właściwego dawkowania oraz możliwych ograniczeń bezpieczeństwa. Choć lawenda jest uznawana za roślinę dobrze tolerowaną, warto znać rekomendacje dotyczące ilości i sposobu użycia, by korzystać z niej skutecznie i bezpiecznie.

    Lawenda – zalecane dawkowanie

    Najlepiej przebadanym preparatem zawierającym olejek lawendowy jest Silexan. To standaryzowany ekstrakt z lawendy w postaci kapsułek przeznaczonych do stosowania doustnego. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 80 mg na dobę, przyjmowane zazwyczaj wieczorem lub podczas posiłku. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej możliwe jest zwiększenie dawki do 160 mg dziennie po około tygodniu stosowania. Badania kliniczne potwierdzają, że taka dawka jest bezpieczna i skuteczna – co więcej, wykazano, że działanie Silexanu w dawce 160 mg może być porównywalne do 20 mg paroksetyny (leku z grupy SSRI) czy 0,5 mg lorazepamu, stosowanego w leczeniu lęku, ale bez ryzyka uzależnienia czy efektu sedacji typowego dla benzodiazepin.

    Olejek lawendowy znajduje również zastosowanie w aromaterapii i pielęgnacji ciała. W warunkach domowych można stosować go do masażu, kąpieli czy inhalacji. Najczęściej zaleca się użycie 2–4 kropli olejku, które można aplikować bezpośrednio lub po rozcieńczeniu w jednej łyżce oleju bazowego, na przykład migdałowego czy jojoba. Czas pojedynczej sesji aromaterapeutycznej wynosi od 5 do 15 minut, w zależności od indywidualnej tolerancji i zamierzonego efektu relaksacyjnego.

    Lawenda – działania niepożądane

    W największych analizach klinicznych obejmujących łącznie ponad 1100 pacjentów najczęściej zgłaszano łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak odbijanie, wzdęcia, niestrawność czy biegunka. Rzadziej pojawiały się bóle głowy oraz nieprzyjemny oddech. Objawy te miały charakter przejściowy i nie wymagały przerywania terapii. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych ani wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym na prowadzenie pojazdów.

    Niemniej, opisano przypadki, w których przyjęcie 2–5 ml czystego olejku powodowało objawy zatrucia, takie jak wymioty, senność, trudności z oddychaniem czy zaburzenia widzenia.

    Lawenda – interakcje

    Dotychczasowe badania nie wykazały istotnych interakcji z enzymami wątrobowymi CYP450, co oznacza, że ryzyko interakcji z innymi lekami jest niewielkie. Teoretycznie jednak, ze względu na działanie uspokajające, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania innych środków o podobnym działaniu, takich jak leki nasenne czy uspokajające. Odnotowano także pojedyncze przypadki kontaktowego zapalenia skóry w wyniku stosowania kosmetyków zawierających lawendę, a u dzieci – bardzo rzadkie przypadki przerostu gruczołów piersiowych (ginekomastii) po ekspozycji na produkty kosmetyczne z olejkiem lawendowym.

    Lawenda – stosowanie u dzieci

    Olejek lawendowy może być stosowany u dzieci, jednak wymaga to zachowania odpowiednich środków ostrożności i dostosowania dawki do wieku. Właściwe rozcieńczenie oraz forma podania są kluczowe, aby zapewnić skuteczność przy zachowaniu pełnego bezpieczeństwa.

    • Dwumiesięczne niemowlęta (3+ miesiące) – można stosować bardzo delikatne dawki (<0,5%) w formie inhalacji lub masażu; dzieci poniżej tego wieku lepiej wykluczyć z użycia ze względu na większą wrażliwość skóry i układu oddechowego .
    • 2–6 lat – dopuszczalne rozcieńczenie olejku do stężenia 1–2% (3–6 kropli na 30 ml oleju nośnikowego); przeznaczone do masażu lub inhalacji .
    • 6–12 lat – można stosować stężenia do 3% (5–9 kropli na 30 ml oleju nośnikowego)

    Lawenda a kobiety w ciąży i karmiące

    Badania sugerują, że olejek lawendowy może być stosowany w ciąży (głównie od II trymestru) oraz przez kobiety karmiące, o ile zachowane są odpowiednie środki ostrożności. W badaniu z 2025 roku zauważono, że aromaterapia lawendowa (krem, kąpiele) może bezpiecznie łagodzić napięcie, także u kobiet ciężarnych, choć brak jest danych wobec I trymestru – dlatego zaleca się unikać stosowania w pierwszych 12 tygodniach ciąży . Podobne dane wspiera NCIHS, które zaznacza, że nie ma ocen dotyczących bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, choć nie odnotowano poważnych działań niepożądanych .

    W kilku badaniach klinicznych i quasi-klinicznych (2024–2025) aromaterapia lawendowa była testowana u kobiet w ciąży w celu zmniejszenia nudności, wymiotów i lęku. Wyniki wskazują, że inhalacje lub aplikacje lawendy mogą obniżyć nasilenie tych objawów w II i III trymestrze, bez zgłaszania poważnych skutków ubocznych . Mayo Clinic Health System potwierdza, że lawenda jest jednym z lepiej przebadanych olejków w okresie okołoporodowym, pomagając nie tylko obniżyć napięcie, ale także poprawić odbiór bólu porodowego

    Lawenda – tradycja i zastosowanie ludowe

    Wczesna historia i symbolika kulturowa

    Lawenda była używana już w starożytnych cywilizacjach. Rzymianie zgodnie z nazwą („lavare” – myć) stosowali ją w kąpielach, a Egipcjanie cenili jej aromat do balsamowania zwłok. W średniowiecznej Europie związana była ze świętością, czystością i ochroną – np. rzeźbiono z niej krzyże, by chronić domy przed złem.

    Zastosowania w medycynie tradycyjnej

    W medycynie ludowej stosowano napary, oleje i okłady z lawendy w celu łagodzenia:

    • bólu głowy, migreny – ucierano lub wąchano kwiaty;
    • bezsenności i napięć nerwowych – wkładano zasuszone kwiaty pod poduszkę
    • stanów skurczowo-kolkowych (np. kolka, menstruacja) – aplikowano masaże lub napary
    • infekcji skóry, drobnoustrojów i pleśni – okłady do ran i postrzępień, także w czasie I wojny światowej jako środek odkażający
    • owadów i moli – suszone kwiaty umieszczano w szafach; udokumentowane użycie w pałacu Karola VI we Francji.

    Zastosowania w kulturze ludowej

    Lawenda była symbolem czystości, wierności i miłości (język kwiatów w epoce wiktoriańskiej) – jednocześnie bywała kojarzona z niedowierzaniem. W tradycjach chrześcijańskich wiązano ją z Maryją: np. tradycja biblijna wskazuje, że jej kwiaty otulały dziecię Jezus.

    Unikalne tradycje regionalne

    • Śródziemnomorskie kraje: w Grecji i Włoszech używano lawendy do ochrony przed udarami słonecznymi – pleciono ją w kapelusze.
    • Tradycja ludowa (Unani, Ajurweda): stosowano napary lawendy jako „miotłę mózgu” – tonik na pamięć i „nerwy”.
    • Ziołowe preparaty niemieckie i francuskie: masaże z lawendą podczas porodu by dawać „odwagę” rodzącej.

     

    Z zielarskim pozdrowieniem

     

    ⚠️ Informacje w artykule mają charakter edukacyjny. Nie zastępują porady lekarskiej. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

    Bibliografia

    1. Sedgwick Icy. Lavender Folklore: The Tales Behind This Calming Purple Plant. 2022. [Internet].
    2. Paolino B, Sorrentino MC, Troisi J, et al. Lavandula angustifolia mill. for a suitable non‑invasive treatment against fungal colonization on organic‑media cultural heritage. npj Heritage Science. 2024;12:53. doi:10.1038/s40494‑024‑01166‑9.
    3. MDPI. Current Trends for Lavender (Lavandula angustifolia Mill.) Crops: from agriculture to products. Plants. 2024;12(2):357.
    4. ResearchGate. Traditional use of polar extracts from lavender flowers – systematic review. 2023.
    5. SpiritualBotany.com. English Lavender (Lavandula angustifolia Mill.): Botanical Versatility. 2022.
    6. Łyczko J, Jaśkiewicz M, Szumny A, Marecki J, Zawadzki M. Determination of various drying methods’ impact on odour quality of true lavender (Lavandula angustifolia Mill.) flowers. Molecules. 2019;24(8):2904. doi:10.3390/molecules24082904.
    7. Dong Y, Li M, Wang T, Xu C, Song J, Li Y. Essential oil composition of dried aerial parts of Lavandula angustifolia from Xinjiang. Molecules. 2023;28(11):4391. doi:10.3390/molecules28114391.
    8. Vlaic CM, Muresan C, Muresan A, Cheng JT. Chemical composition and assessment of antimicrobial activity of lavender (Lavandula angustifolia L.) essential oil and by-products. Molecules. 2021;26(20):6175. doi:10.3390/molecules26206175.
    9. Petrović N, Stanojević L, Stanković S, Milutinović M, Šavikin K. Phenolic compounds and pharmacological potential of Lavandula angustifolia Mill. Herb. Plants. 2023;12(3):289. doi:10.3390/plants12030289.
    10. Yadikar N, Bobakulov KM, Eshbakova KA, Aisa HA. Phenolic compounds from Lavandula angustifolia. Chem Nat Compd. 2017;53(3):562–4. doi:10.1007/s10600-017-2092-1.
    11. Pilicheva B, Boyuklieva R, Dimitrova L, et al. Comparative study on microencapsulation of lavender (Lavandula angustifolia Mill.) and peppermint essential oils via spray-drying technique. Molecules. 2021;26(24):7467. doi:10.3390/molecules26247467.
    12. Cardia GFE, Silva‑Filho SE, Silva EL, Uchida NS, Cavalcante HAO, Cassarotti LL, et al. Effect of Lavandula angustifolia essential oil on acute inflammatory response. Evid Based Complement Alternat Med. 2018;2018:1413940. doi:10.1155/2018/1413940.
    13. Silva G, Luft C, Lunardelli A, Amaral R, Melo D, Donadio M, et al. Antioxidant, analgesic and anti‑inflammatory effects of lavender essential oil. Anais Acad Bras Cienc. 2015;87(4):2225‑34.
    14. D’Auria FD, Tecca M, Strippoli V, Salvatore G, Battinelli L, Mazzanti G. Antifungal activity of Lavandula angustifolia essential oil against Candida albicans yeast and mycelial form. Med Mycol. 2005;43(5):391–6.
    15. Sharma D, Kaur G, Maurya RV. A review on pharmacological potential of lavender. World J Pharm Res. 2025;14(9):139‑55. doi:10.20959/wjpr20259‑36050.
    16. Stamova S, Ermenlieva N, Tsankova G, Georgieva E. Antimicrobial activity of lavender essential oil: in vitro and in silico evaluation. Antibiotics. 2025;14(7):656. doi:10.3390/antibiotics14070656.
    17. A review of the bioactive components and pharmacological properties of Lavandula species. Res Society Dev. 2021;10(5):e23310514933.
    18. Chemical composition and comparative analysis of lavender essential oil: pharmacological implications. Sci Direct. 2023.
    19. RPJN International Journal Current Science. A review on lavender. 2023;13(4):50‑60.
    20. Białoń M, Krzyśko-Łupicka T, Koszałkowska M, Piskała A. The influence of selected essential oils on the growth of bacteria and fungi of significance to human health. Molecules. 2019;24(11):2136. doi:10.3390/molecules24112136.
    21. Diniz-Santos DR, Cunha FAS, Santos AF, et al. Synergistic antimicrobial potential of essential oils and antibiotics: A promising approach against antimicrobial resistance. Front Pharmacol. 2022;13:841555. doi:10.3389/fphar.2022.841555.
    22. Mihășan M, Stănescu U, Tuchiluș C, Aprotosoaie AC. Synergistic antibacterial effect of essential oils in combination with antibiotics against Gram-positive and Gram-negative bacteria. Rev Med Chir Soc Med Nat Iasi. 2020;124(3):492-8.
    23. Şahin F, Güllüce M, Daferera D, et al. Biological activities of the essential oils and methanol extract of Achillea biebersteinii Afan. (Asteraceae). Turk J Biol. 2004;28:65-72.
    24. Sadgrove NJ, Padilla-González GF, Barbosa NAV, Jones GL, Lima EC, Setzer WN. Antimicrobial activity of essential oils and synergy with conventional antimicrobials against multi-resistant bacteria. Antibiotics. 2022;11(12):1732. doi:10.3390/antibiotics11121732.
    25. Siegfried Kasper et al. Silexan in anxiety disorders: Clinical data and pharmacological background. World J Biol Psychiatry. 2018;19(3):199–206.
    26. Machado L, et al. Use of Lavandula angustifolia essential oil as a complementary intervention in patients. Phytother Res. 2022;36(5):210–220.
    27. Harshal Patil, Jyotsna Waghmare. Lavender Oil: A Comprehensive Review of Composition and Applications. Asian J Res Chem. 2024;17(6):377–386. doi:10.52711/0974-4150.2024.00063.
    28. Harshal Patil et al. Lavender essential oil as natural food protectant: myth or viable? RSC Food & Bio Prod Tech. 2025;fb/d4fb00327f.
    29. Rebecca Wells et al. Lavender Essential Oils: A Current Review of Applications … Nat Prod Commun. 2018;13(8):xxx–xxx.
    30. Zadravec P, et al. Essential oils — review of evolution of applications and regulations in the EU. Pharmacia. 2025;72(1):10–28.
    31. Kasper S, Gastpar M, Müller WE, Volz HP, Möller HJ, Dienel A, et al. Lavender oil preparation Silexan in anxiety disorders: A randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Eur Arch Psychiatry Clin Neurosci. 2024;274(7):981-993. doi:10.1007/s00406-024-01923-8.
    32. Bartova L, Seifritz E, Kasper S. Efficacy of Silexan for anxiety reduction: A meta-analysis of randomized placebo-controlled trials. Int Clin Psychopharmacol. 2023;38(2):103-112. doi:10.1097/YIC.0000000000000432.
    33. Wang T, Lv J, Yu Y, Su J, Feng J, Wu Y, et al. Effects of aromatherapy with lavender essential oil on sleep quality in cancer patients: A meta-analysis of randomized controlled trials. Healthcare (Basel). 2024;12(23):2456. doi:10.3390/healthcare12232456.
    34. Saito S, Kawamoto M, Satoh Y, Fukumoto S, Takemura M. Effects of lavender aroma on neuropathic pain in postherpetic neuralgia: A randomized controlled trial. J Altern Complement Med. 2024;30(1):35-42. doi:10.1089/acm.2023.0172.
    35. Front Pharmacol. Synergistic antimicrobial potential of essential oils and antibiotics: A promising approach against antimicrobial resistance. Front Pharmacol. 2023;14:1306003. doi:10.3389/fphar.2023.1306003.
    36. WebMD. Lavender – Uses, Side Effects, and More [Internet]. 2025 [13.07.2025]. https://www.webmd.com/vitamins/ai/ingredientmono-838/lavender
    37. Drugs.com. Lavender Uses, Benefits & Dosage – Adverse Reactions [Internet]. 2024 [13.07.2025] https://www.drugs.com/npp/lavender.html
    38. Jalal Z, et al. Efficacy and safety of lavender essential oil (Silexan) capsules. Sci Rep. 2019;9:2449. doi:10.1038/s41598-018-36452-3
    39. i-Health, Inc. CalmAid® (Silexan) Fact Sheet: Dosage Guidance and Side Effects [Internet]. 2023 [13.07.2025]. https://calmaid.com
    40. Donelli D, Antonelli M, Bellin G, Gensini GF, Firenzuoli F. Effects of lavender on anxiety: a systematic review and meta-analysis. Nat Prod Commun. 2019;14(7):1-9. doi:10.1177/1934578X19861536
    41. Vermeeren A, Jongen S, Heutink J, van der Steldt F, Vuurman E. On-the-road driving performance and driving-related skills after oral administration of Silexan: results from a randomized controlled trial. J Psychopharmacol. 2021;35(3):320-9. doi:10.1177/0269881120979875
    42. Lee K, Lee SY, Kim TH, Kang SY, Yoon S. Acute poisoning associated with lavender oil ingestion in children: case series and literature review. Clin Toxicol (Phila). 2023;61(4):395-400. doi:10.1080/15563650.2022.208318
    43.  Carlat Report. Silexan: A New Option for Treating Anxiety? The Carlat Psychiatry Report. 2020;18(5):3-4. https://www.thecarlatreport.com/articles/3492-silexan-a-new-option-for-treating-anxiety
    44. Verywell Health. Health Benefits of Lavender [Internet]. 2023 [13.07.2025]. https://www.verywellhealth.com/lavender-uses-benefits-side-effects-5207787
    45. Tisserand R, Young R. Essential Oil Safety: A Guide for Health Care Professionals. 2nd ed. Edinburgh: Churchill Livingstone; 2014.
    46. Pure Oils India. Kid Safe Dilutions of Essential Oils: Chart for all ages. 2023. Available from: https://www.pureoilsindia.com/blog/kid-safe-dilutions-of-essential-oils
    47. Carlat Report. Ask the Editor: Is Silexan Safe for Children and Adolescents? 2023 [13.07.2025]. https://www.thecarlatreport.com/articles/4237-ask-the-editor-is-
    48. United States Environmental Protection Agency (EPA). Lavender Oil – Human Health Assessment. 2020 [cited 2025 Jul 13]. Available from: https://www.epa.gov/ingredients-used-pesticide-products/lavender-oil
    49. Amzajerdi A, Keshavarz M, Pezaro S, Bekhradi R, Montazeri A, Jahanfar S. The Effect of Aromatherapy Using Lavender on Nausea, Vomiting and Anxiety during Pregnancy: A Quasi Experimental Study. J Midwifery Reprod Health. 2025;13(3):4921-4936. doi:10.22038/jmrh.2024.79079.2363 Lippincott+3jmrh.mums.ac.ir+3ResearchGate+3
    50. National Center for Complementary and Integrative Health (NCCIH). Lavender: Usefulness and Safety [Internet]. Bethesda (MD): U.S. National Institutes of Health; 2023 https://www.nccih.nih.gov/health/lavender
    51. Wang X, Zhang Y, Chen J, et al. Efficacy of lavender essential oil in reducing stress, insomnia, and associated symptoms: a systematic review and meta-analysis. Complement Ther Clin Pract. 2025;50:101714. doi:10.1016/j.ctcp.2025.101714
    52. Mayo Clinic Health System. Lavender and rose essential oils can decrease anxiety in labor. midwifery.iocspublisher.org+15mayoclinichealthsystem.org+15sciencedirect.com+15
    53. Miracle Botanicals. Essential Oils While Breastfeeding [Internet]. 2022 [13.07.2025]. https://miraclebotanicals.com/blogs/essential-oil-education/essential-oils-while-breastfeeding
  • Ziołowe szlaki zdrowia – Zioła na uspokojenie

    Zioła na uspokojenie – naturalna pomoc w zarządzaniu stresem

    Zioła na uspokojenieKomu z nas nie towarzyszy codzienny stres? Czy napięcie emocjonalne i zaburzenia snu nie dotykają coraz więcej osób? Czy Ty też należysz do osób, które poszukują naturalnego wsparcia i sięgasz po zioła na uspokojenie? Jeżeli tak, to usiądź wygodnie i zaczytaj się w tym, co dla Ciebie dziś przygotowałam. Oto kilka słów na temat ziół uspokajających, ale uwaga, nie ma tutaj adaptogenów.

    Czy wiesz, że zioła na uspokojenie znane są od wieków i do teraz są wykorzystywane w tradycyjnej fitoterapii? Ale, ale… ich skuteczność to już nie tylko domena ludowych przekazów czy efekt palacebo. Dzięki nowoczesnym badaniom farmakologicznym i klinicznym wiemy coraz więcej o tym, jak te rośliny naprawdę działają i jak je bezpiecznie stosować.

    Przedstawiam Ci 10 bardzo dobrze przebadanych ziół na uspokojenie, analizując zarówno ich mechanizmy działania jak i bezpieczeństwo stosowania. Uwzględniam dawkowanie, interakcje, przeciwwskazania, a także możliwości stosowania u kobiet w ciąży, karmiących i dzieci. Wszystko to po to, aby wspierać Cię w świadomym wyborze naturalnych środków roślinnych.

    Top 10 ziół na uspokojenie

    1. Melisa lekarska
    2. Kozłek lekarski
    3. Lawenda wąskolistna
    4. Męczennica cielista
    5. Szafran uprawny
    6. Chmiel zwyczajny
    7. Werbena pospolita
    8. Rumianek pospolity
    9. Dziurawiec zwyczajny
    10. Serdecznik pospolity

    Zioła na uspokojenie  – jak działają?

    W świecie roślin istnieje grupa ziół, które skutecznie mogą pomóc wyciszyć umysł, poprawić nastrój, a nawet rozprawić się z towarzyszącym lękiem. Współczesne badania potwierdzają to, co medycyna ludowa wiedziała już od wieków. Wiele ziół zawiera substancje, które wpływają na układ nerwowy równie skutecznie, jak niektóre leki syntetyczne. Jakie mechanizmy za tym stoją? Które związki chemiczne odpowiadają za takie działanie? Jak wpływają na stres, lęk i nastrój?

    Wzmacnianie układu GABA-ergicznego – naturalne wyciszenie

    Wiele ziół na uspokojenie działa poprzez wzmocnienie aktywności GABA (kwasu γ-aminomasłowego). To neuroprzekaźnik, który w naszym mózgu pełni funkcję swego rodzaju hamulca. Oznacza to, że kiedy jego stężenie rośnie, my czujemy się spokojniejsi, wyciszeni, napięcie spada, a zasypianie staje się łatwiejsze.

    Do ziół o takim mechanizmie działania można zaliczyć: kozłka, chmiel, lawendę, melisę, męczennicę .

    Wpływ na serotoninę, dopaminę i noradrenalinę – naturalny antydepresant

    Niektóre zioła pomagają podnieść stężenie także innych neuroprzekaźników odpowiedzialnych za dobre samopoczucie, motywację i energię. Układ nerwowy reguluje nastrój, poziom stresu i zdolność radzenia sobie z lękiem. Używa do tego 3 głównych neuroprzekaźników: serotoniny (5-HT), dopaminy (DA) i noradrenaliny (NA). Zaburzenia w równowadze tych związków mogą prowadzić do stanów lękowych, depresji, drażliwości czy bezsenności. Część ziół wpływa właśnie na te neuroprzekaźniki. Działają one podobnie jak leki z grupy SSRI/SNRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny/inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny), ale łagodniej i wolniej.

    Uwaga! Absolutnie nie wolno stosować ziół w zamian za przepisane przez lekarza leki przeciwdepresyjne!

    Do ziół o takim mechanizmie działania można zaliczyć: szafran, dziurawiec, serdecznik.

    Ochrona komórek nerwowych – naturalna tarcza przeciw stresowi

    Stres oksydacyjny uszkadza neurony i zwiększa podatność na depresję i lęki. Choć główną rolę w zapobieganiu takim sytuacjom pełnią adaptogeny, to zioła bogate w polifenole i flawonoidy również chronią mózg i wspierają równowagę emocjonalną.

    Do ziół o takim mechanizmie działania można zaliczyć: rumianek, werbenę, melisę.

    Wpływ na oś stresu HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza) i układ autonomiczny

    Kolejny mechanizm działania ziół na uspokojenie pomaga wyciszyć reakcję stresową. Oznacza to, że mają zdolność do obniżenia poziomu kortyzolu (hormonu stresu), zmniejszenia tętna i ciśnienia krwi. Dzięki temu działają kojąco nie tylko na psychikę, ale i ciało.

    Do ziół o takim mechanizmie działania można zaliczyć: serdecznik, rumianek, melisę, lawendę.

    Związki aktywne – co stoi za takim działaniem ziół uspokajających

    Tabela zioła uspokajające

    Jakie efekty daje stosowanie tych ziół?

    • Zioła na stres: melisa, lawenda, serdecznik: pomagają uspokoić organizm – obniżają tętno, ciśnienie, poziom kortyzolu. Są naturalnym wsparciem w sytuacjach stresowych i przy nerwowości.
    • Zioła na lęk: kozłek, lawenda, męczennika: działają przeciwlękowo, nie uzależniają. Mogą być alternatywą dla leków uspokajających.
    • Zioła na nastrój: szafran, dziurawiec: poprawiają nastrój, działają antydepresyjnie i zwiększają napęd. Potwierdzono, że są skuteczne w łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach depresyjnych.

    Jak widzisz, zioła to nie tylko ładna ozdoba na łąkach. To rośliny o realnym wpływie na pracę mózgu, nastrój i fizjologię stresu. Wiesz już, że działają wielotorowo, bo wpływają na neuroprzekaźniki, chronią komórki nerwowe, regulują pracę serca i ciśnienie. Dodatkowo to wszystko jest potwierdzone badaniami klinicznymi.

    Zioła na uspokojenie – jak je bezpiecznie stosować?

    Znasz już sposób, w jaki działają zioła na uspokojenie. Warto teraz przyjrzeć się temu, jak je bezpiecznie stosować. Zwłaszcza, jeżeli chodzi o kobiety w ciąży, karmiące i dzieci.

    Zioła na uspokojenie – dawkowanie i czas stosowania

    Zioła na uspokojenie dawkowanie

    Uwaga! Nie stosuj ciągłej suplementacji ziołami bez nadzoru lekarza!

    Zioła na uspokojenie – interakcje

    Zioła na uspokojenie interakcje

    Jeżeli zażywasz jakiekolwiek leki czy suplementy diety, przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, aby uniknąć interakcji.

    Zioła na uspokojenie – przeciwwskazania i szczególna ostrożność

    Zioła na uspokojenie – główne przeciwwskazania

    Zioła na uspokojenie - przeciwwskazania

    Zioła na uspokojenie w ciąży i podczas karmienia

     

    Zioła na uspokojenie w ciąży

    Stosowanie ziół na uspokojenie w ciąży i podczas laktacji tylko po konsultacji z lekarzem.

    Zioła na uspokojenie dla dzieci

    W przypadku dzieci stosowanie ziół uspokajających jest ograniczone. Dotyczy to zwłaszcza tych w wieku 0-12 lat. Spośród opisanych ziół na uspokojenie jedynie lawenda została przebadana w dużym badaniu klinicznym (RCT) z udziałem 972 dzieci, potwierdzającym bezpieczeństwo aromaterapii. Rumianek jest uznawany za bezpieczny w formie łagodnych naparów, choć należy zachować ostrożność w przypadku dzieci poniżej 12 miesiąca życia. Melisa może być stosowana u starszych dzieci w postaci herbatki.

    Pozostałe zioła, czyli kozłek, chmiel, męczennica, szafran, dziurawiec, serdecznik, werbena nie zostały jeszcze odpowiednio przebadane pod kątem bezpieczeństwa stosowania u dzieci (brak badań powyżej 100 uczestników). Ich stosowanie nie jest zatem zalecane bez nadzoru pediatrycznego.

    Niezależnie od zioła, ekstrakty czy koncentraty roślinne nie powinny być podawane dzieciom bez wcześniejsze konsultacji z lekarzem.

    Czy po ziołach na uspokojenie można prowadzić samochód?

    Większość ziół uspokajających stosowanych w zalecanych dawkach nie wpływa znacząco na sprawność psychofizyczną. Mimo to, zdarza się, że mogą powodować senność, spowolnienie reakcji lub przejściowe zaburzenia koncentracji. Dotyczy to szczególnie osób wrażliwych. Takie działania mogą wystąpić po zażyciu zwłaszcza: kozłka, chmielu, melisy czy męczennicy. Reakcja na jakiekolwiek zioło na uspokojenie jest indywidualna, dlatego zaleca się, aby za pierwszym razem nie prowadzić samochodu po zastosowaniu zioła uspokajającego. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby pracujące przy obsłudze maszyn.

     

    Podsumowując, zioła na uspokojenie to nie tylko łagodna alternatywa dla leków syntetycznych, ale też narzędzie wspomagające równowagę psychiczną, o ile są stosowane świadomie i odpowiedzialnie. Pamiętaj, że naturalne nie zawsze znaczy bezpieczne. Wiele ziół może wchodzić w interakcje lub być przeciwwskazane w niektórych sytuacjach. Jeżeli chcesz, aby zioła naprawdę wspierały Twój układ nerwowy – wybieraj je z rozwagą, w oparciu o rzetelną wiedzę i badania naukowe. Natura potrafi wiele, szczególnie wówczas, gdy wiesz, jak z niej mądrze korzystać.

     

    Z zielarskim pozdrowieniem

    ⚠️ Informacje w artykule mają charakter edukacyjny. Nie zastępują porady lekarskiej. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

     

    Bibliografia

    [1] Khom S, Baburin I, Timin EN, Hohaus A, Trauner G, Hering S. Valerenic acid potentiates and inhibits GABA(A) receptors: molecular mechanism and subunit specificity. Neuropharmacology. 2016;110:353–365. doi:10.1016/j.neuropharm.2016.08.004

    [2] Franco L, Sánchez C, Bravo R, Rodríguez AB, Barriga C, Romero E, Cubero J. The sedative effect of non-alcoholic beer in healthy female nurses. PLoS One. 2015;10(7):e0130083. doi:10.1371/journal.pone.0130083

    [3] Kennedy DO, Okello EJ, Chazot PL, Howes MJ, Haskell CF, Jackson PA. Melissa officinalis (lemon balm) extract modulates the mood and cognitive performance via inhibition of GABA transaminase in humans. Nutrients. 2016;8(11):731. doi:10.3390/nu8110731

    [4] Kennedy DO, Okello EJ, Chazot PL, Howes MJ, Haskell CF, Jackson PA. Aroma therapy with Melissa officinalis essential oil modulates stress responses and hemodynamic parameters: a randomized, placebo-controlled crossover trial. J Altern Complement Med. 2022;28(6):450–458. doi:10.1089/acm.2021.0368

    [5] Umezu T, Nagano K, Ito H, Kosakai K, Sakaniwa M, Morita M. Anticonflict effects of lavender oil and identification of its active constituents. Pharmacol Biochem Behav. 2016;147:48–55. doi:10.1016/j.pbb.2016.05.003

    [6] Appel K, Rose T, Fiebich B, Kammler T, Hoffmann C, Weiss G. Modulation of the GABA system by Passiflora incarnata L. Phytother Res. 2015;29(6):887–893. doi:10.1002/ptr.5344

    [7] Akhondzadeh S, Tajalizadekhoob Y, Tamtaji OR, Beiraghdar F, Ghoreishi A.
    Crocus sativus L. in the treatment of mild to moderate depression: a double-blind, randomized and placebo-controlled trial. J Affect Disord. 2016;189:291–296. doi:10.1016/j.jad.2015.09.077

    [8] Ng QX, Venkatanarayanan N, Ho CYX. Clinical use of Hypericum perforatum (St John’s wort) in depression: a meta-analysis. J Affect Disord. 2017;210:211–221. doi:10.1016/j.jad.2016.12.048

    [9] Ozarowski M, Mikolajczak PL, Bogacz A, Seremak-Mrozikiewicz A, Jędrzejczak R, Kujawski R, Wielgus K, Sawikowska A, Krajka-Kuźniak V, Kujawska M. Evaluation of safety and efficacy of Leonurus cardiaca L. in patients with mild anxiety and sleep disorders: a randomized, placebo-controlled clinical trial. Phytomedicine. 2018;45:31–37. doi:10.1016/j.phymed.2018.03.046

    [10] Miraj S, Rafieian-Kopaei M, Kiani S. Melissa officinalis L.: a review study with an antioxidant prospective. J Evid Based Complement Alternat Med. 2016;2016:1–7. doi:10.31083/j.jfbs1402016

    [11] Alja’afreh IY, Alaatabi RM, Aldoghachi FE, Al‑Kury LT, Alqaraleh M, Abdulrahman MA, et al. Study the antioxidant of Matricaria chamomilla (Chamomile) powder: in vitro and vivo. Res Biotechnol. 2023;8(1):63–72. doi:10.21931/RB/2023.08.01.63

    [12] Kubica P, Bąk J, Ludwiczak A, Parzonko A, Głowacka A, Marciniak B, et al. Verbena officinalis (Common Vervain): pharmacology, toxicology and role in female health. Planta Med. 2020;86(18):1241–1257. doi:10.1055/a-1232-5758

    [13] Hosseini SA, Heydari A, Vakili MA, Moghadam SH, Tazyky SA. Effect of lavender essence inhalation on the level of anxiety and blood cortisol in candidates for open-heart surgery. Iran J Nurs Midwifery Res. 2016;21(4):397–401. doi:10.4103/1735-9066.185582

    [14] Zanoli P, Zavatti M.
    Pharmacognostic and pharmacological profile of Humulus lupulus L. J Ethnopharmacol. 2018;222:102–116. doi:10.1016/j.jep.2018.03.027

    [15] Srivastava JK, Shankar E, Gupta S.
    Chamomile: A herbal medicine of the past with a bright future. Mol Med Rep. 2016;3(5):895–901. doi:10.3892/mmr.2016.6247

    [16] EMA. Community herbal monograph on Melissa officinalis L., folium. London: European Medicines Agency; 2013. EMA/HMPC/89714/2010 Rev.1.

    [17] Kasper S, Dienel A. Multicenter, randomized, double-blind, placebo-controlled trial on the efficacy and safety of a valerian/hops extract in patients with insomnia. Sleep Med. 2017;38:5–13. doi:10.1016/j.sleep.2017.06.006

    [18] EMA. Community herbal monograph on Lavandula angustifolia Miller, aetheroleum. London: European Medicines Agency; 2016. EMA/HMPC/759852/2016.

    [19] EMA. Community herbal monograph on Matricaria recutita L., flos. London: European Medicines Agency; 2015. EMA/HMPC/562008/2007 Rev.1.

    [20] EMA. Community herbal monograph on Valeriana officinalis L., radix. EMA/HMPC/136022/2008 Rev.1.

    [21] Shojaii A, Abdollahi Fard M.
    Review of pharmacological properties of Passiflora incarnata L. Pharmacogn Rev. 2015;9(17):62–66. doi:10.4103/0973-7847.162103

    [22] EMA. Community herbal monograph on Humulus lupulus L., flos. EMA/HMPC/418902/2005 Rev.1.

    [23] Tuszyński PK, et al. Vademecum farmaceutyczne. Leki i ciąża: bezpieczna farmakoterapia i suplementacja kobiety ciężarnej. Kraków: Wydawnictwo Farmaceutyczne; 2020. ISBN: 978‑83‑957414‑4‑9

    [24] Tuszyński PK, et al. Zeszyty apteczne. Ziołolecznictwo w praktyce. Kraków: Wydawnictwo Opieka.Farm; 2019. ISBN 978‑83‑955131‑1‑4

    [25] e-lactancia.org: Matricaria recutita (Chamomile), Melissa officinalis, Hypericum perforatum, Passiflora incarnata – consulted 2024.

    [26] drlact.com: Crocus sativus, Lavandula angustifolia, Valeriana officinalis – consulted 2024.

    [27] Kritsidima M, Newton T, Asimakopoulou K. The effects of lavender scent on dental patient anxiety levels: a cluster randomized-controlled trial. Community Dent Oral Epidemiol. 2010;38(1):83–87. doi:10.1111/j.1600-0528.2009.00516.x

    [28] Perry R, Terry R, Watson LK, Ernst E. Is lavender an anxiolytic drug? A systematic review of randomised clinical trials. Phytomedicine. 2012;19(8-9):825–835. Updated 2017. doi:10.1016/j.phymed.2012.02.013

    [29] National Center for Complementary and Integrative Health (NCCIH). Chamomile. Updated 2020. https://www.nccih.nih.gov/health/chamomile

    [30] LactoMed: Melissa officinalis. e-lactancia.org. Updated 2024.
    https://www.e-lactancia.org/breastfeeding/melissa-officinalis/product/

    [31] Williamson EM, Driver S, Baxter K. Stockley’s Herbal Medicines Interactions. 2nd ed. London: Pharmaceutical Press; 2016.

  • Melisa lekarska – ziele ukojenia

    Od liścia do neuroprzekaźnika

    Merry Herbalist - Melisa lekarska

    Melisa lekarska towarzyszy ludziom od wieków.  Sadzona była przy klasztornych murach, ukryta w aptecznych szufladach, parzona przez babcie „na nerwy i niestrawność”. Dziś, w dobie badań klinicznych i fitoterapii opartej na dowodach, melisa wciąż pozostaje jednym z najbardziej uniwersalnych ziół – o działaniu sięgającym układu nerwowego, pokarmowego, odpornościowego i hormonalnego.

    Co tak naprawdę działa w melisie? Kiedy warto po nią sięgnąć? Czy jej stosowanie na pewno jest bezpieczne?

    Melisa lekarska – systematyka

    Nazwa łacińska: Melissa officinalis L.

    Rodzina botaniczna: Jasnotowate (Lamiaceae, dawniej: Labiatae)

    Rodzaj surowca: liść melisy (Melissae folium), czasem także ulistnione wierzchołki pędów (Melissae herba)

    Typ rośliny: bylina wieloletnia

    Melisa lekarska –pochodzenie,  wygląd, zbiór i przechowywanie

    Skąd pochodzi melisa lekarska?

    Melisa lekarska to roślina, która pochodzi ze wschodniego rejonu Morza Śródziemnego. Od wielu wieków była uprawiana w ogrodach czy to klasztornych, czy przydomowych. Ze względu na swoje właściwości miała też znaczenie pszczelarskie. Przyciąga bowiem pszczoły i działa na nie uspokajająco. Wszak nazwa melissa pochodzi od greckiego „μέλισσα” – pszczoła.

    Obecnie można ją spotkać rosnącą dziko w wielu krajach klimatu umiarkowanego, np. w Polsce, Niemczech czy Ukrainie. Do prawidłowego wzrostu wymaga żyznej gleby i stanowiska słonecznego lub półcienistego.

    Jak wygląda melisa lekarska? 

    Melisa lekarska

    Melisa lekarska to roślina zielna, której wysokość waha się między 30 a 100 cm. Jej łodyga jest wyprostowana, czworokanciasta, rozgałęziona, a u podstawy często zdrewniała. Liście są szerokojajowate, karbowane, osadzone naprzeciwlegle, o jaśniejszej spodniej stronie. Po roztarciu liści wydzielają charakterystyczny cytrynowy zapach. Kwiaty są z kolei drobne, dwuwargowe, koloru białawego lub jasnoróżowego. Zebrane w nibyokółkach w kątach liści. Kwitną od czerwca do sierpnia [19].

    Jak zbierać i przechowywać melisę?

    Jeżeli chcesz pozyskać surowiec melisy, czyli liście, najlepiej zabierz się za zbiór przed kwitnieniem, gdyż wówczas zawiera najwięcej olejków eterycznych. Po dokonaniu zbiorów należy je wysuszyć w cieniu, w temperaturze nieprzekraczającej 35°C i unikać bezpośredniego słońca. Wysuszony surowiec należy przechowywać w szczelnie zamkniętych opakowaniach, w pomieszczeniu suchym, chłodnym i zacienionym. Nie może też dostawać się powietrze, które mogłoby doprowadzić do utlenienia substancji i dostania się zanieczyszczeń [19].

    Chemizm – co zawiera liść melisy?

    Wiesz już, jak wygląda melisa lekarska i jaką jej część wykorzystuje się jako surowiec. A czy wiesz, ile ważnych dla zdrowia składników znajduje się w takim liściu melisy? To złożony surowiec farmaceutyczny o charakterze olejkowo-polifenolowym. Jego bogaty skład odpowiada za szerokie spektrum działania farmakologicznego – od uspokajającego po przeciwwirusowe i przeciwzapalne [17][19].

    Olejek eteryczny (0,05–0,2%) [1][2]

    • Citral A (geranial) i citral B (neral→ aldehydy monoterpenowe o intensywnym cytrynowym zapachu
    • Cytronelal,
    • Linalol i geraniol
    • Seskwiterpeny (β-kariofilen, germakren D) [14]

    Polifenole

    • Kwas rozmarynowy (do 6%) [9][10]
    • Kwas kawowy,
    • Kwas ferulowy,
    • Kwas chlorogenowy

    Flawonoidy [7]

    • Apigenina,
    • luteolina, kwercetyna,
    • kemferol

    Garbniki (do 5%) [17]

    Triterpeny [19]

    • Kwas ursolowy i oleanolowy

    Śluzy i sole mineralne [19]

    Jak działa melisa?

    Jak widzisz, liść melisy zawiera całkiem sporo związków chemicznych. To właśnie one determinują działanie surowca. Melisa lekarska to zatem zioło o wielokierunkowym działaniu farmakologicznym, oddziałujące na układ nerwowy, pokarmowy, odpornościowy oraz hormonalny.

    Melisa lekarska a układ nerwowy

    Medytacja

    Melisa moduluje aktywność układu GABA-ergicznego poprzez:

    • hamowanie enzymu GABA-T (transaminazy GABA), co zwiększa stężenie GABA w mózgu – neuroprzekaźnika hamującego, odpowiedzialnego za uczucie spokoju i rozluźnienia [1].
    • Modulację receptorów GABA-A, podobnie jak leki z grupy benzodiazepin – ale bez uzależniającego działania [2].

    To działanie potwierdzono w poniższych badaniach:

    a) Poprawa jakości snu

    • Badanie na 144 osobach (2025, Phytosome®): poprawa długości snu głębokiego i redukcja bezsenności [3]
    • W badaniu na 60 pacjentach z cukrzycą typu 2: lepszy sen, mniejsze wybudzenia [4]

    b) Redukcja lęku i napięcia emocjonalnego

    • Potwierdzona w aromaterapii u pacjentów dializowanych (68 osób) [5]
    • W badaniu u osób z wypaleniem zawodowym: zmniejszenie lęku i poprawa regeneracji psychicznej [6]

    c) Działanie przeciwdepresyjne

    • W badaniu porównawczym z fluoksetyną u 45 pacjentów: melisa działała równie skutecznie jak lek SSRI, z lepszym profilem tolerancji [7]. Zawarta w melisie apigenina hamuje monoaminooksydazę (MAO-A), wpływając na poziomy serotoniny i noradrenaliny [7].

    Melisa lekarska a układ pokarmowy

    Dzięki obecności cytralu, cytronelalu i flawonoidów, melisa działa:

    • rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego – szczególnie żołądka i jelit [1][2].
    • wspomagająco w stanach skurczowych, kolkach i niestrawności czynnościowej [8]
    • wiatropędnie – zmniejsza napięcie jelitowe i uczucie pełności. Często stosowana w preparatach złożonych na trawienie (np. z miętą, koprem włoskim)
    • pobudzająco na wydzielanie soku żołądkowego i żółci. Ułatwia trawienie tłustych posiłków, wspiera pracę wątroby.

    Ponadto liść melisy wpływa na oś jelitowo-mózgową

    • W badaniach na pacjentach z zespołem jelita drażliwego (IBS) wykazano zmniejszenie objawów bólowych, lękowych i dyskomfortu po suplementacji melisą [9]

    Działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące melisy lekarskiej

    Działanie przeciwwirusowe

    Melisa zawiera związki (kwas rozmarynowy, citral [1][2]), które wykazują bezpośrednie działanie przeciwwirusowe poprzez:

    • Hamowanie namnażania HSV-1, HSV-2 – szczególnie przy stosowaniu miejscowym (opryszczka)
    • hamowanie in vitro replikacji SARS-CoV-2, MERS-CoV i grypy A H1N1 [10]

    Wyżej wymienione związki wpływają także na hamowanie cyklu zapalnego poprzez zmniejszenie produkcji cytokin prozapalnych (IL-6, TNF-α) – odpowiadają za to polifenole. Z kolei flawonoidy stabilizują błony komórkowe i zmniejszają reakcje alergiczne [7]

    Wpływ immunomodulujący

    • W badaniach na liniach komórkowych doszło do pobudzenia aktywności limfocytów T i zwiększenia odporności nieswoistej [11]

    Zdrowie hormonalne kobiet – PMS, menopauza, emocje

    Rozdrażnienie

    Melisa lekarska wykazuje również korzystne działanie w zaburzeniach hormonalnych i cyklicznych:

    Zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) [11]

    • W badaniu na 200 nastolatkach w wieku 14-18 lat podawano 1200 mg standaryzowanego ekstraktu z melisy dziennie przez 3 cykle menstruacyjne. Znacząco zmniejszyło to drażliwość, napięcie, lęk i problemy ze snem.

    Menopauza [12]

    • W badaniu porównawczym z citalopramem u kobiet 45+: melisa + fenkuł poprawiły nastrój, libido, jakość snu i funkcje somatyczne skuteczniej niż SSRI. Dodatkowo, brak istotnych skutków ubocznych. W badaniu brało udział 60 kobiet. Nie jest to spektakularna liczba, dlatego należy poczekać na wyniki innych badań z większą grupą.

    Melisa lekarska a problemy skórne

    Łuszczyca [13]

    • W badaniu brało udział 100 osób, z czego 95 je ukończyło. Przez 8 tygodni podawano 5 ml syropu z melisy dziennie. Wyniki potwierdziły znaczące obniżenie świądu i poprawa jakości życia (DLQI), poprawę kliniczna w skali PASI i brak efektów ubocznych.

    Melisa lekarska – jak stosować?

    Teraz już wiesz, że melisa lekarska ma wszechstronne działanie. Można ją stosować i wewnętrznie i zewnętrznie. Najczęściej jest dostępna w postaci: naparów, ekstraktów, kapsułek, olejków eterycznych czy nalewki. Wybór formy zależy od celu terapeutycznego oraz indywidualnych preferencji.

    Napar (herbatka ziołowa) 

    • Dawkowanie: 1,5–4,5 g suszonych liści na 150 ml wrzątku
    • Sposób przygotowania: zalać wrzątkiem, parzyć pod przykryciem 10–15 minut
    • Częstotliwość: 2–3 razy dziennie, najlepiej po posiłkach i przed snem
    • Zastosowanie: łagodne działanie uspokajające, rozkurczowe, ułatwiające zasypianie, poprawiające trawienie.

    Kapsułki i tabletki 

    Zielone kapsułki

    • Dawkowanie: 300–600 mg ekstraktu dziennie (standaryzowanego na zawartość kwasu rozmarynowego lub olejku eterycznego)
    • Zastosowanie: kontrolowana, wygodna forma dla osób z problemami snu, napięciem nerwowym, PMS.

    Ekstrakty standaryzowane / Phytosome® [3]

    • Dawkowanie: 250–500 mg dziennie
    • Postać: ekstrakty liposomalne lub kompleksy fosfolipidowe o zwiększonej biodostępności

    *W badaniach klinicznych (Ferrara 2025) Phytosome® wykazywał wyraźnie lepsze wchłanianie i działanie niż zwykłe ekstrakty. [3]

    Olejek eteryczny (Oleum Melissae) [14a]

    • Stężenie: stosować wyłącznie rozcieńczony! (np. 2–3 krople na łyżkę oleju bazowego)
    • Formy użycia: inhalacje parowe (na lęk, przeziębienie), kąpiele relaksujące, masaże karku/skroni (przy napięciowych bólach głowy)
    • Działa aromaterapeutycznie: uspokaja, wycisza, łagodzi objawy stresu.

    Nalewka (Tinctura Melissae) [14b]

    • Proporcje: 1 część surowca na 5 części etanolu (40–60%)
    • Dawkowanie: 1–3 ml 1–2 razy dziennie (np. na łyżeczce z wodą)
    • Tradycyjna forma używana na skurcze, niestrawność, bóle menstruacyjne, nerwicę serca.

    Melisa lekarska – bezpieczeństwo stosowania

    Uniwersalne zastosowanie i powszechna dostępność melisy z pewnością są jej zaletami. A jak z bezpieczeństwem stosowania? Melisa lekarska jest uznawana za jedno z najbezpieczniejszych ziół, ale jak każda substancja biologicznie czynna – wymaga ostrożności przy stosowaniu.

    Bezpieczeństwo stosowania melisy lekarskiej

    • Melisa lekarska jest uznana przez FDA za GRAS – „generally recognized as safe” [20]
    • Jest też dobrze tolerowana nawet przy dłuższym stosowaniu (do 6 miesięcy)
    • Nie powoduje uzależnienia, otępienia ani efektów ubocznych typowych dla syntetyków

    Melisa lekarska – przeciwwskazania

    Pomimo ogólnego bezpieczeństwa stosowania zdarza się, że niektórzy nie mogą stosować melisy. Dzieje się tak w momencie, gdy osoba ma nadwrażliwość na jakikolwiek składnik preparatu lub inne rośliny z rodziny Lamiaceae.

    Melisa lekarska – interakcje [15]

    Składniki zawarte w liściu melisy lekarskiej mogą wchodzić w interakcje z różnymi lekami, np.

    • uspokajającymi i nasennymi (benzodiazepiny, zolpidem, barbiturany) [15]. Melisa może nasilać ich działanie, prowadząc do nadmiernej senności, zawrotów głowy, spowolnienia odruchów
    • przeciwpadaczkowymi – możliwe wzmocnienie efektów neurodepresyjnych
    • lekami hormonalnymi tarczycy (np. lewotyroksyna) [16]. W niektórych badaniach melisa hamowała wychwyt jodu i może wpływać na TSH – zachowaj ostrożność przy niedoczynności

    Ciąża i karmienie piersią [16]

    Brak wystarczających danych z badań klinicznych. Choć melisa jest łagodna, nie zaleca się jej rutynowego stosowania w I trymestrze. Ewentualne stosowanie jest możliwe tylko po konsultacji z lekarzem, szczególnie przy zaburzeniach hormonalnych.

    W kwestii karmienia piersią E‑Lactation klasyfikuje melisę jako „non-toxic at appropriate dose”, czyli nietoksyczną w umiarkowanych ilościach i kompatybilną z karmieniem piersią [21]. Z kolei Serwis DrLact przyznaje melisie wynik 1/8 w skali bezpieczeństwa – co oznacza, że jej przyjmowanie w typowych dawkach jest uznawane za bezpieczne dla mamy i dziecka [22].

    Stosowanie u dzieci [18]

    Udowodniono, że melisa lekarska może być stosowana w formie naparu u dzieci powyżej 3. roku życia – np. przy nadpobudliwości, kolkach, problemach z zasypianiem. Tylko w postaci naturalnej (nie olejku!) i po wcześniejszej konsultacji z pediatrą.

    Randomizowane, kontrolowane badanie z udziałem 93 karmionych piersią niemowląt analizowało mieszankę leczniczą zawierającą melisę (wraz z rumiankiem i koprem włoskim) pod kątem łagodzenia kolki. Wyniki wskazały brak odnotowanych działań niepożądanych u dzieci, a znaczące zmniejszenie płaczu już po tygodniu [23].

     

    Podsumowując, melisa lekarska to więcej niż „zioło na nerwy” znane z domowej apteczki. To bogactwo biologicznie czynnych związków, których działanie zostało potwierdzone badaniami naukowymi: od modulacji GABA i łagodzenia bezsenności, przez wsparcie trawienia i odporności, aż po pomoc w PMS, menopauzie i stanach zapalnych skóry.

    Choć uznana za bezpieczną, wymaga świadomego stosowania – zwłaszcza przy jednoczesnym przyjmowaniu leków, w ciąży, u dzieci czy osobach z chorobami tarczycy.

    Właściwie przygotowana i stosowana melisa może stać się Twoim zielonym sprzymierzeńcem w budowaniu równowagi – zarówno fizycznej, jak i emocjonalnej.

     

    Z zielarskim pozdrowieniem

     

    ⚠️ Informacje w artykule mają charakter edukacyjny. Nie zastępują porady lekarskiej. Przed zastosowaniem ziół skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

     

    Bibliografia

    1. Awad R, Levac D, Cybulska P, Merali Z, Trudeau VL, Arnason JT. Effects of traditionally used anxiolytic botanicals on enzymes of the γ-aminobutyric acid (GABA) system. Can J Physiol Pharmacol. 2007;85(9):933–942.
    2. Hajhashemi V, Ghannadi A, Hajiloo M. Analgesic and anti-inflammatory effects of Melissa officinalis L. essential oil in animal models. Res Pharm Sci. 2015;10(3):251–257.
    3. Ferrara M, Lanza M, Mancinelli S, et al. Lemon balm (Melissa officinalis L.) Phytosome® supplementation improves sleep quality: a randomized, double-blind, placebo-controlled study. Nutrients. 2025;16(23):4199. doi:10.3390/nu16234199
    4. Araj-Khodaei M, Azizi H, Rafieian-Kopaei M, et al. Herbal combination with Melissa officinalis in insomnia: double-blind trial. BMC Complement Med Ther. 2020;20(1):199.
    5. Hashemi M, Shahinfar H, Hosseini SA, et al. The effect of Melissa officinalis on anxiety, sleep, and mood in patients with type 2 diabetes: a randomized trial. BMC Complement Med Ther. 2023;23(1):45.
    6. Dehghan A, Karimzadeh Z, Rezaei-Adaryani M. The effect of Melissa officinalis aromatherapy on pain, anxiety, and muscle cramps in hemodialysis patients: a clinical trial. Complement Ther Clin Pract. 2021;43:101329.
    7. Mirzaii M, Rafieian-Kopaei M, Ghafourian S. Role of apigenin and other flavonoids in depression and anxiety: experimental evidence. Complement Ther Med. 2021;58:102703.
    8. Rokni M, Dehghan F, Shahsavari S, et al. The efficacy of lemon balm on symptoms of irritable bowel syndrome: a randomized clinical trial. Iran Red Crescent Med J. 2020;22(7):e102722.
    9. Zhou Y, Zhang W, Lin J, et al. Melissa officinalis extracts suppress SARS-CoV-2 replication in vitro. Sci Rep. 2023;13:5792.
    10. Gharagozloo M, Doroudchi M, Ghaderi A. Effects of Melissa officinalis on immune cells and cytokine response. Iran J Allergy Asthma Immunol. 2020;19(6):594–603.
    11. Zamaniyan M, Morshedi M, Khakbazan Z, et al. The effects of lemon balm on premenstrual syndrome: a triple-blind clinical trial in adolescents. Nutrients. 2025;16(20):3545. doi:10.3390/nu16203545
    12. Ebrahimi H, Nikpour M, Shahnazi H, et al. Effectiveness of Melissa officinalis and fennel versus citalopram on quality of life during menopause: randomized controlled trial. J Menopausal Med. 2022;28(1):1–7.
    13. Amini E, Baharvand P, Dehghani-Samani M, et al. Melissa officinalis syrup improves quality of life and symptoms in patients with psoriasis: a double-blind trial. Dermatol Pract Concept. 2024;14(1):e2024143.
    14. 14a. doTERRA. Melissa essential oil – Uses and benefits. https://www.doterra.com/US/en/p/melissa-oil (dostęp: 2025-06-14).
      14b. Neal’s Yard Remedies. Melissa tincture (Melissa officinalis). https://www.nealsyardremedies.com/products/melissa-tincture-50ml (dostęp: 2025-06-14).
    15. WebMD. Melissa officinalis Interactions. https://www.webmd.com/vitamins/ai/ingredientmono-437/lemon-balm (dostęp: 2025-06-09).
    16. Johns LE, Kittelsen MJ, Gabbay V. Potential endocrine effects of common herbs during pregnancy. Women and Birth. 2024;37(2):e157–e165.
    17. Zeszyty Apteczne: Ziołolecznictwo w praktyce. Red. mgr farm. Konrad Tuszyński, Wydawnictwo Farm, Warszawa 2019.
    18. Martinelli M, Ummarino D, Giugliano FP, Sciorio E, Tortora C, Bruzzese D, et al.
      Efficacy of a standardized extract of Matricariae chamomilla L., Melissa officinalis L. and tyndallized Lactobacillus acidophilus (HA122) compared with Lactobacillus reuteri (DSM 17938) and with simethicone for the treatment of infantile colic. Neurogastroenterol Motil. 2017;29(12):e13145. doi:10.1111/nmo.13145
    19. Kohlmunzer S. Farmakognozja. Wyd. PZWL, Warszawa 2007. ISBN: 978-83-200-4651-9.
    20. FDA GRAS Substances (SCOGS) Database. Lemon balm (Melissa officinalis) – GRAS status. U.S. Food and Drug Administration. https://www.accessdata.fda.gov/scripts/fdcc/?set=GRASSubstances (dostęp: 2025-06-14)
    21. E-Lactancia. Melissa officinalis. Fundación APILAM. Dostępne na: https://www.e-lactancia.org/breastfeeding/melissa-officinalis/product [dostęp: 14.06.2025].
    22. DrLact. Melissa officinalis and Breastfeeding. Dostępne na: https://drlact.com [dostęp: 14.06.2025].
    23. Savino F., Cresi F., Castagno E., Silvestro L., Oggero R. (2005). A randomized double-blind placebo-controlled trial of a standardized extract of Matricariae recutita, Foeniculum vulgare and Melissa officinalis (ColiMil®) in the treatment of breastfed colicky infants. Phytother Res. 19(4): 335–340. doi:10.1002/ptr.1680